SUPERWIZJA PSYCHOTERAPEUTYCZNA

Superwizja to jedna z najpowszechniejszych, najważniejszych i najbardziej efektywnych metod uczenia się psychoterapii. Polega na regularnych spotkaniach psychoterapeuty z superwizorem, podczas których psychoterapeuta relacjonuje prowadzoną przez siebie terapię, a superwizor udziela informacji zwrotnej na ten temat*.

Superwizja obejmuje studia przypadków, styl pracy i stosowane przez psychoterapeutę metody, przebieg procesu i dynamikę relacji terapeutycznej oraz inne ważne aspekty pracy psychoterapeuty. 

Czym jest superwizja psychoterapeutyczna

Superwizja w psychoterapii oznacza analizę przypadków procesu psychoterapeutycznego i funkcjonowania psychoterapeuty w relacji terapeutycznej. Prowadzona jest przez uprawnionego psychoterapeutę (definicja przyjęta przez Polską Radę Psychoterapii).

To forma pracy, w której psychoterapeuta może spojrzeć na prowadzoną terapię z innej perspektywy, omówić pojawiające się trudności i otrzymać informację zwrotną od doświadczonego superwizora.

Na czym polega superwizja psychoterapeutyczna

Podczas superwizji psychoterapeuta relacjonuje prowadzoną przez siebie terapię, przedstawiając istotne informacje dotyczące przypadku oraz przebiegu procesu terapeutycznego.

Superwizor pomaga analizować omawiane sytuacje, przyglądać się sposobowi pracy terapeuty oraz poszukiwać możliwych rozwiązań i kierunków dalszej pracy.

W przeciwieństwie do nauki opartej wyłącznie na z góry ustalonym programie, superwizja koncentruje się na konkretnych, autentycznych przypadkach, zdarzeniach i procesach pojawiających się w codziennej pracy psychoterapeuty.

Co obejmuje superwizja

Zakres superwizji może obejmować między innymi:

• analizę konkretnych przypadków psychoterapeutycznych,
• przebieg procesu psychoterapeutycznego,
• stosowane przez psychoterapeutę metody i sposób pracy,
• styl pracy psychoterapeuty,
• dynamikę relacji terapeutycznej,
• trudności pojawiające się w procesie terapii,
• funkcjonowanie psychoterapeuty w relacji z pacjentem,
• poszukiwanie możliwych sposobów dalszej pracy.

Superwizja daje możliwość spojrzenia na proces terapeutyczny z perspektywy drugiego, bardziej doświadczonego psychoterapeuty.

Dlaczego superwizja jest ważna w pracy psychoterapeuty

Jest to obecnie obowiązkowa forma kształcenia psychoterapeutów ubiegających się o certyfikat dowolnego podejścia. Równocześnie superwizja jest niezastąpioną formą rozwoju zawodowego psychoterapeuty.

Jednym z jej walorów jest to, że podczas jej trwania psychoterapeuta doskonali się zawodowo już nie w oparciu o z góry ustalone programy, lecz na podstawie analizy konkretnych, autentycznych przypadków, zdarzeń, sytuacji i procesów. Równocześnie czerpie inspirację z perspektywy i doświadczeń superwizora.

To nieocenione wsparcie i okazja do zamiany „porażek” terapeutycznych w twórcze informacje zwrotne. Samotność psychoterapeuty i poczucie przeciążenia w zmaganiach z problemami pacjentów jest częstą „dolegliwością” w tym zawodzie, a superwizja jest na to lekarstwem.

Superwizja jako element rozwoju zawodowego

Rozwój zawodowy psychoterapeuty nie kończy się wraz z ukończeniem szkolenia czy uzyskaniem certyfikatu.

Każdy proces terapeutyczny jest inny, a praca z pacjentami przynosi nowe sytuacje, pytania i wyzwania. Dlatego regularna superwizja pozwala psychoterapeucie stale rozwijać swój warsztat, pogłębiać refleksję nad własną pracą i korzystać z doświadczenia innych specjalistów.

Superwizja jest szczególnie cenna dlatego, że odnosi się bezpośrednio do praktyki – do konkretnych przypadków, relacji i sytuacji, z którymi psychoterapeuta spotyka się w swojej pracy.

Dla kogo jest superwizja psychoterapeutyczna

Superwizja jest ważnym elementem kształcenia i rozwoju psychoterapeutów, niezależnie od poziomu ich doświadczenia.

Może być szczególnie pomocna dla psychoterapeutów, którzy:

• są w trakcie szkolenia psychoterapeutycznego,
• przygotowują się do certyfikacji,
• chcą rozwijać swój warsztat zawodowy,
• potrzebują spojrzenia na prowadzony proces z innej perspektywy,
• mierzą się z trudnym przypadkiem lub sytuacją terapeutyczną,
• chcą doskonalić swoje metody i sposób pracy.

Doświadczenie nie kończy potrzeby superwizji

Jak podkreślał Irvin Yalom, amerykański psychoterapeuta, rozwój zawodowy psychoterapeuty nigdy się nie kończy. Wyzwania i trudności pojawiające się w pracy psychoterapeutycznej również nie znikają wraz z doświadczeniem.

Yalom, mimo ponad 60-letniego stażu pracy, sam nadal korzystał z superwizji, dając przykład temu, że potrzeba refleksji nad własną pracą nie jest związana wyłącznie z początkiem kariery zawodowej.

Superwizja może więc towarzyszyć psychoterapeucie na każdym etapie jego drogi zawodowej – jako przestrzeń uczenia się, refleksji i wymiany doświadczeń.

Poznaj naszych superwajzorów

Superwizję w Polskim Instytucie NLP prowadzą doświadczeni specjaliści, którzy łączą wiedzę, praktykę psychoterapeutyczną i doświadczenie w pracy z innymi profesjonalistami.

Potrzebujesz superwizji swojej pracy psychoterapeutycznej?

Skontaktuj się z nami, aby dowiedzieć się więcej o dostępnych możliwościach superwizji.

*„Psychoterapia – badania i szkolenie. Podręcznik akademicki” pod red. Lidii Grzesiuk, Warszawa: Wyd. Eneteia, 2006, s. 247